"Dat werd tijd" zei ze toen ik haar mijn plannen vertelde. Die plannen komen voort uit een nieuw inzicht over mezelf. Ik werk al ruim 15 jaar rond organisatieontwikkeling en leiderschap. Met zijsprongen naar bedrijfscultuur, changemanagement, tools zoals Lumina, Insights, DISC, MBTI en last but not least BPS. Ook al had ik de titel van directeur ICT, IT Program Manager of Digital Strategy Consultant.
Mijn eerste job was die van computerverkoper bij Vobis Microcomputers. Omdat ik erin geslaagd was een printer te installeren werd ik beschouwd als een computergenie. En omdat ik ook gewoon Nederlands kon spreken (en niet 110010100011100) werd ik in de showroom gezet. Ik ben toen gebeten door het IT-virus en heb vele jaren gesurft op de ene technologische golf na de andere. Voor mij blijft zelfs na 30 jaar de uitvinding van de optische muis toch één van de betere. Ondanks internet, ondanks AI. Geen stof meer op uw bolleke dat je muis doet haperen.
Maar achteraf gezien was het niet zozeer die technologie, als wel wat technologie kan betekenen voor mens, onderneming en maatschappij. Dat verband zien is altijd al heel logisch en natuurlijk voor mij geweest. De opkomst van breedband internet maakte het mogelijk om in realtime te communiceren met andere Depeche Mode fans over het 101 live-album dat net was uitgekomen. Het delen van een passie over landsgrenzen en tijdzones heen zonder te moeten wachten op de postbode. Mijn enthousiasme ligt niet bij internet, maar bij wat je ermee kan doen.
Mijn verpakking was dus heel lang "IT", maar de kern is altijd "verbinden" en "richting geven" geweest. Zo evident dat ik er nooit bij heb stilgestaan. En wie me heel goed kent had dit al langer door, maar wie we minder goed kende kon mij moeilijk plaatsen. Een IT-manager die over visie en waarden begint? Over de waarde van Why? Over denkpatronen en communicatiestijlen? Voor mij gewoon een logische evolutie, want veel verandering komt voort uit het implementeren van nieuwe technologie. Maar de problemen bij het implementeren en adopteren vinden zelden hun root cause in die technologie zelf. Mijn inzicht: mijn verpakking moest eindelijk kloppen met de inhoud.
Maar goed, technologie en leiderschap. Wat heeft het ene met het andere te maken? Zo goed als altijd zie je dezelfde fenomenen terugkeren bij organisaties die in verandering of beweging zijn. Er is te weinig stilgestaan bij wat er écht nodig is. De mensen die de verandering moeten ondergaan zijn veel te laat (of helemaal niet) betrokken. De demo zag er flashy en veelbelovend uit. En de budgetten? Gebaseerd op een theoretische implementatie, zonder analyse van de manier van werken, zonder opkuis van data, zonder rekening te houden met de interne tijd die dit vraagt.
Dat zijn symptomen van de dingen die blijven haperen. Deze keer meer door stof in het bolleke. Niet genoeg stilstaan bij wat er aan het gebeuren is. Niet genoeg stilstaan bij wat er dan echt nodig is. Maar vooral ook waarom en waar we over 10 jaar willen staan. Wat voor bedrijf we willen zijn en met wat voor mensen. In wat voor wereld we willen leven. En wat er daarvoor vandaag dan zou moeten gebeuren. Wie hebben we nodig? Hoe beslissen we? Dat zijn wel essentiële dingen om te weten, om te bevragen, om te bevestigen. En niet om te veronderstellen.
Als zaakvoerder weet je dat de echte blokkades zelden technisch zijn. Ik help je om te zien wat er écht speelt, om scherp te stellen waar je naartoe wil. Om te analyseren waarom het ene team wel werkt en het andere niet, en hoe je de juiste mensen in de juiste richting krijgt. Want als mensen groeien, groeit hun omgeving mee.