Een recent gesprek over groei-trajecten bracht volgende beeldspraak bij me naar boven. Het kwam er weer in één keer uitgegulpt zoals dat wel meer gebeurt bij mij. Maar deze keer schrijf ik het neer om ook met jullie te delen. Hopelijk smaakt het.
Toeval wil dat het gisteren nog maar was dat ik nog eens spaghetti bolognaise gemaakt heb. Vroeger kon dat niet snel genoeg gaan. Alle groenten snijden en ineens in de pot. Ondertussen staat de bakboter al aan te bakken in de pan en wil die grote pot water voor de pasta maar niet koken. En de kinderen maar zagen dat ze honger hebben en een koek willen. Tegen dat het water voor de pasta kookt is de saus ofwel al afgekoeld, of aangebakken. Stress in de keuken, alles in de juiste pot en pan zwieren en uiteindelijk staat er eten op tafel. De keuken is een slagveld.
Als ik vandaag spaghetti bolognaise maak, dan doe ik dat veel rustiger, maar uiteindelijk doe ik er niet veel langer over. En het resultaat is veel lekkerder.
Eerst de uien snijden en wat laten sudderen in een bodempje olijfolie. Ondertussen de paprika snijden, bij de uien kappen en ook wat laten sudderen. Teentje knoflook versnipperen en mee in de pot. Op de achtergrond staat Radio Willy wat 90's muziek te spelen. Tomatenblokjes en tomatenpuree bij de groenten kwakken en op een laag vuurtje laten pruttelen. De courgette in blokjes snijden. Omdat ik niet alles zelf doe kap ik er nog een pot Spagheronni bij. Terwijl de saus verder pruttelt op een zacht vuurtje zet ik de pot water op om de pasta te koken. Tijdens het opwarmen ruim ik de keuken een beetje op. Alle snijafval in het groenbakje, verpakking in de vuilbak (plastic in de blauwe zak natuurlijk, nu het kan). Tegen dat het water zijn kookpunt bereikt begin ik het gehakt te bakken in een pan. De pasta gaat in het kokend water voor +/- 10m. De gesneden courgette gaat mee in de saus die zachtjes staat te pruttelen. Zo wordt de courgette niet helemaal platgekookt. Als de pasta klaar is laat ik deze uitlekken en ondertussen roer ik het gebakken gehakt onder de bolognaise-saus. Daarna kan alles goed warm op tafel om daar dan koud te worden want de kinderen blijven op hun kamer zitten... :-)
Om maar te zeggen, soms lijkt iets langzamer te gaan als je maar één ding tegelijk doet, maar door elke stap de nodige tijd te geven is het resultaat veel beter. Sommige stappen kan je wel tegelijkertijd zetten, maar niet allemaal. Het gaat om realistische doelen binnen een geschikt tijdsvenster en in dat tijdsvenster zet je milestones (tegen 'dan' willen we 'dat' bereiken). Met die milestones ga je een project of traject opsplitsen en de kwaliteit, de diepgang en de vooruitgang bewaken.
Oefening baart kunst, ik durf te zeggen dat ik een lekkere spaghetti bolognaise kan maken ondertussen... Iemand honger?